We wcześniejszej części opisaliśmy PAdES i XAdES. Teraz czas na CAdES – sprawdzamy, jak działa podpis wewnętrzny i zewnętrzny w tym formacie i jakie ma zastosowanie w biznesie.
Elektroniczny podpis kwalifikowany może być złożony wewnątrz dokumentu (podpis wewnętrzny) albo jako oddzielny plik (podpis zewnętrzny). Obie formy zapewniają ten sam poziom bezpieczeństwa, jednak różnią się pod kątem technicznym i praktycznym w użyciu.
W pierwszej części artykułu opisaliśmy szczegółowo różnice między podpisami wewnętrznymi a zewnętrznymi na przykładzie formatów PAdES i XAdES. Teraz natomiast przyjrzymy się kolejnemu formatowi – CAdES – oraz przedstawimy praktyczne wskazówki, w jakich przypadkach lepiej sprawdzi się podpis zewnętrzny, a w jakich wewnętrzny.
CAdES (CMS Advanced Electronic Signature) to kolejny format podpisu kwalifikowanego, oparty na standardzie Cryptographic Message Syntax (PKCS#7).
W praktyce CAdES najczęściej przyjmuje postać kryptograficznej koperty z rozszerzeniem .p7m, .p7s lub .sig, która zawiera podpisywane dane lub referencje do nich. Ten format jest uniwersalny pod względem typów plików – pozwala podpisywać dowolne dane binarne: dokumenty tekstowe (DOC/XLS), obrazy, pliki PDF, archiwa ZIP, a nawet duże zbiory danych czy pliki wykonywalne. Dzięki tej wszechstronności CAdES bywa wykorzystywany w komunikacji między systemami informatycznymi i w rozwiązaniach biznesowych wymagających podpisywania nietypowych plików.
W przypadku CAdES możemy mieć do czynienia z podpisem wewnętrznym (otaczającym) – wtedy powstaje pojedynczy plik .p7m, który zawiera w sobie oryginalny dokument wraz z podpisem. Taki plik jest spójny i łatwy do przesłania jako jeden element, jednak wymaga specjalnego oprogramowania do otwarcia (przeciętny użytkownik nie otworzy .p7m bez dedykowanej aplikacji). Alternatywnie, CAdES może działać jako podpis zewnętrzny – wtedy oryginalny plik pozostaje niezmieniony, a osobno generowany jest plik podpisu (np. z rozszerzeniem .p7s lub .sig), podobnie jak w XAdES. Obie metody są zgodne z eIDAS; wybór zależy od potrzeb. Wiele programów do podpisu (np. Certum) pozwala wybrać opcję „podpisu zewnętrznego” lub „wewnętrznego” w formacie CAdES.
Wybór między podpisem wewnętrznym a zewnętrznym zależy od kontekstu użycia dokumentu oraz wymagań odbiorcy. Poniżej kilka praktycznych wskazówek:
Podsumowując, podpis wewnętrzny sprawdza się tam, gdzie cenimy wygodę jednego pliku i czytelność (głównie PDF/PAdES dla typowych dokumentów), zaś podpis zewnętrzny jest niezastąpiony w scenariuszach wymagających elastyczności – przy różnych formatach plików, automatycznej obróbce danych czy bardzo dużych załącznikach. Niezależnie jednak od wybranej metody, oba rodzaje podpisów gwarantują ten sam poziom bezpieczeństwa i prawnej ważności, wynikający z kwalifikowanego certyfikatu.
Kluczowe jest, aby odbiorca mógł zweryfikować podpis – dlatego zawsze dostarczajmy wszystkie niezbędne pliki oraz instrukcje, gdy korzystamy z mniej oczywistych form (np. .xades czy .p7m). Posiadając tę wiedzę, możemy świadomie wybrać format i typ podpisu najlepiej dopasowany do danej sytuacji, zapewniając zarówno wygodę, jak i zgodność z przepisami.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości lub pytania, skontaktuj się z nami
Odpowiemy na Twoje pytania, znajdziemy pasujący Ci termin oraz doradcę w Gdańsku, Gdyni, Krakowie, Warszawie lub Wrocławiu.
Możesz również napisać od nas emaila [email protected].
